Onvergeetbaar

Daar zag ik hem voor het eerst, met zijn prachtige lach. Ik was nog jong, maar wat ik voelde was niet te beschrijven. Ik wist dat ik hem moest leren kennen. Ik ging naar mijn vriendin Anna. Anna vandaag hadden we sportdag met school. Er waren ook leerlingen van jou school en er was een jongen met een prachtige lach. Ze wist meteen over wie ik het had: Fernando. Ze zei: hij is echt niks voor jou. Ik kreeg van haar zijn msn adres. Ik voegde hem toe en we begonnen te praten. De manier hoe hij praatte wist ik dat hij voor iemand anders iets voelde. Anna deed een goed woordje voor me. Ze zei dat ik echt een leuke en lieve meid ben en dat hij me echt eens moest leren kennen. Paar dagen later begon Fernando van uit zichzelf tegen me te praten. Mijn hart ging tekeer. Het leek wel of hij echt interesse in me kreeg. Hij vroeg: Sara wil je een keer met me afspreken? Ik wist niet wat ik moest zeggen. Het leek wel of me hart ging stoppen met kloppen. Maar ik wou niet met hem afspreken, omdat ik niet zeker van mijn gevoel was. Ik heb mijn eerste liefde nog in mijn hart. Misschien was ik wel bang dat Fernando na een tijdje niks voor me zou gaan voelen, dus ik zei dat ik nog niet wil afspreken.

Maanden gingen voorbij en we praatten steeds vaker met elkaar. We wisten alles over elkaar totdat hij me een e-mail stuurde. Hij schreef: Lieve Sara, Ik weet dat we elkaar nog pas kennen, maar wat ik voor je voel is niet te omschrijven. Zou je verkering met me willen? Xx Fernando. Ik wist niet wat ik las. Ik zat met gemengde gevoelens. Wat ik voor hem voelde dat was echt. Maar ik kon niks met hem nemen zolang ik iemand in me hart had. Dat kon ik hem niet aan doen. Ik stuurde hem een e-mail terug. Lieve Fernando, ik wil geen verkering met je, want ik heb iemand anders in mijn hart. Wat jij voor mij voelt, voel ik ook voor jou. Maar ik kan niks met je nemen, het spijt me. Liefs Sara.

Dagen gingen voorbij en hij probeerde het nog steeds om verkering met me te krijgen. Het deed me echt pijn, omdat ik het liefst verkering met hem wou maar ik kon het niet omdat ik van iemand anders hield. Ik werd echt boos, dus ik zei op msn laat me met rust. Ik wil geen verkering met je. Verdwijn uit mijn leven. Ik verwijderde hem van msn. Mijn dagboeken die vol stonden over onze gesprekken, zijn mooie lach. Ik heb ze allemaal gescheurd. Ik wil hem vergeten. Een plaats in mijn leven zal hij ook niet hebben. Paar dagen later vroeg Anna wat er aan de hand was, Fernando had haar bepaalde dingen verteld. Fernando wie is dat, vroeg ik. Ik wil zijn naam niet meer horen. Anna zei het doet je echt pijn he, om afstand te doen van wie je houdt. Ik zei ik heb geen ander keus.

Mijn leven ging door zonder hem. Ik had hem echt verwijderd van mijn leven. De jaren gingen verder. Ik was op msn. En opeens begon Ella tegen me te praten. Ze zei ken je Fernando? Nee, zei ik. Ze zei ik weet dat je hem kent. Hij heeft me alles over jullie vertelt. Na 2 jaar houdt hij nog steeds van je. Waarom praat je niet meer met hem? Ik besloot om weer met hem te gaan praten, want ik had niemand meer in me hart. Stiekem wil ik ook heel graag met Fernando praten. Ik voegde hem toe. We hadden het over de oude tijden. Hij zei, ik snap waarom je toen niks met me wou, we waren nog jong. Ik zei voel je nu dan nog iets voor me? Hij zei, ik heb nu een vriendin, maar wat ik voor jou voel is niet te overtreffen. Het is moeilijk voor me, ik weet dat ik nu met jou kan zijn. Maar ik kan me vriendin dit ook niet aan doen. Ik snap wat je bedoelt zei ik. Ik had onze msn gesprekken wel echt gemist. Ook al had hij een vriendin, ik weet dat wij bij elkaar horen. Wat wij voor elkaar voelen is niet gewoon liefde, het is meer dan dat.

Het is uit zei hij. Ze heeft het uitgemaakt, nu kunnen we eindelijk onze liefde leven zoals het echt hoort. Zou je dit keer wel samen met me willen zijn? Er verscheen een lach op mijn gezicht toen ik het las. Niets maakte me meer uit, want ik wil samen met hem zijn. Ook al was het pas uit met zijn vriendin, ik wou met hem zijn. Ik zou niks liever willen antwoordde ik. Er ging een week voorbij. Ik had hem niet gesproken of gezien. Daarom besloot ik om hem van school te gaan ophalen. Toen ik klaar was met school, stapte ik op mijn fiets en ging naar zijn school. Er liepen al een aantal leerlingen de poort uit. En daar kwam hij. Hij zag me en lachte naar me. Mijn hart ging te keer. Hij kwam naar me toe en omhelsde me. Het leek even alsof de wereld stopte met draaien. Hij zei ik had het deze week echt heel druk daarom dat ik je zolang niet kon zien. Maar ik ben blij dat je nu hier bij me bent. We liepen samen hand in hand. Hoe was school zei hij? Ik zei het was best saai, we hebben niet echt veel gedaan. We kwamen aan bij een bankje en gingen zitten. Hij moest me weer eens plagen en noemde me dikke. Ik zei bekijk jezelf eens, ik kan zo je vetrollen tellen. Hij zei vetrollen? Ik heb niet eens vet aan me lichaam.

Het was 17.00 uur. Ik moest naar huis. Wat ging de tijd toch snel. Op dat moment begon Fernando me te zoenen. Ik wou altijd dat de jongen waarmee ik zou gaan zoenen een speciaal persoon zou zijn. En geloof me, dat moment was fantastisch. Ik wou dat ik de tijd kon stil zetten. Fernando zei kom wel veilig thuis. Ik spreek je vanavond wel thuis. Fietsend, kwam ik thuis aan. Ik pakte me spullen en ging naar me kamer. Ik startte de computer, want ik wou hem graag spreken ook al had ik hem een paar uur geleden gezien. Wat is het toch leuk om mijn naam in zijn msnnaam te zien. FernandoSara 2008.07 stond er. Hij begon gelijk te praten. Schatje heb je me al gemist? Ik zei ik mis je altijd wanneer je niet bij me bent. Hij zei wanneer zie ik je weer? Ik zei ik kom je vrijdag wel halen van school. Hij zei is goed schat, ben nu weg slaap lekker alvast xx loveyou. Slaap lekker loveyou xx zei ik.
Ik was nog nooit zo blij geweest. De liefde van mijn leven was eindelijk van mij. Ik wist dat we bij elkaar hoorden, we zouden altijd samen zijn. Ik ga maar eens slapen, want ik moet morgen weer vroeg op.

Het was eindelijk vrijdag. Ik zou mijn schatje eindelijk weer zien. Toen ik aankwam bij zijn school, wachtte hij al op me samen met een klasgenoot van hem. Fernando kwam naar me toe en kuste me. Ik zal je even voorstellen aan mijn vriend Chris. Chris dit is mijn schatje Sara. Eindelijk ontmoet ik de beroemde Sara zei Chris. Hij heeft het altijd over je in de klas. En dan gaat hij dromen en schreeuwt Saraaaa. Dan roep ik altijd halloo Fernando, Sara is niet hier hoor. Ik moet nu de bus nemen, het was leuk je te ontmoeten Sara zei Chris. Ik vond het ook leuk je te ontmoeten antwoordde ik. Fernando zei nu kan ik eindelijk genieten van het moment om weer samen met jou te zijn. Hij knuffelde me en zei dat hij veel van me hield. Ik hou ook van jou en wil je echt niet meer kwijt. Ik hou teveel van je. De volgende dag was ik thuis. Ik zat te denken aan onze relatie. Het leek wel of ik steeds moeite deed voor onze relatie. Hij kwam niet eens één keer na mij toe. Hij had het altijd te druk. Ik kreeg het gevoel alsof hij niet meer veel van me hield. Ik zou niet weten wat ik zonder hem zou moeten doen. Ik zou het echt niet kunnen overleven, want hij was mijn leven.

Hij vertelde me dat hij binnenkort vast moest zitten voor een 1,5 jaar. Ik zei waarom moet je vastzitten? Hij zei vanwege mijn verleden. Ik snapte hem eigenlijk niet, maar ging er ook verder niet op in. Zal ik je laten vallen zei hij. Ik zei nee niet doen. Hij tilde me op en begon me te zoenen. Hij zei jij kan me ook niet langer als 5 seconden aankijken he. Ik zei ja, ik weet het maar ik kan er niks aan doen. Hij zei ik vind het wel wat hebben, dat je zo verlegen bent. Ik zei ik wou dat ik langer bij je kon zijn, maar ik moet nou weer gaan. Hij liep een stukje met me mee.

De Nederlandse les was eindelijk voorbij. Het leek wel eeuwen te duren. Maar we hadden eindelijk pauze. ‘Sara,’ riep Audrina. En ze liep naar me toe. Ze zei ik moet je echt is belangrijks vertellen. Je moet die sukkel echt laten zitten. Ik zei hoezo? Wat is er gebeurd? Audrina zei ik was gister op de kermis en ik zag Fernando. Hij was daar met een aantal meisjes. En die meisjes die sprongen op hem en zaten aan hem. Volgens mij had hij het wel na zijn zin. Ik wist niet wat me overkwam. Het leek wel alsof ik een klap in me gezicht kreeg. Ik besefte weer eens dat hij geen moeite voor me deed. Hij had voor iedereen tijd behalve voor mij. Ik hoef niet persee op de eerste plaats te komen, maar op de laatste plaats zou ik ook niet willen komen. De hele les kon ik mijn hoofd er niet bijhouden. Ik moest steeds maar weer denken dat hij misschien wel iemand anders leuk vindt. Zou ik hem kwijt raken vroeg ik me af.

In de avond was ik op msn. Ik zat steeds op hem te wachten, maar hij kwam maar niet online. Eindelijk na drie uur was hij eindelijk op msn. Ik begon met praten en zei ‘was het leuk gister op de kermis?’ Hij zei ja, hoezo? ‘Ja ik hoorde dat je het erg leuk had met meisjes’ zei ik Hij zei waar heb jij het nou over? Waarom geloof je toch altijd andere mensen wat ze zeggen? Ik zei wat zou jij denken als je elke keer iets over mij hoort? Ik dacht in mezelf, natuurlijk ga ik mijn vriendin wel geloven wat ze zegt. Hij zei laat maar zitten, als jij steeds mensen tussen ons laat komen dan heeft het geen zin meer. Ik begon te huilen, want ik was bang om hem zo snel kwijt te raken. Ik zei het spijt me, vergeef je het me. Hij zei ik kan nooit lang boos op je zijn. Natuurlijk vergeef ik het je.

Elke keer als ik hem zag, was ik bang om hem niet meer te zien. En elke keer als we hadden afgesproken, dan moest hij weer snel weg. Hij moest zaken doen. We kregen steeds vaker ruzie om de kleinste dingen. Ik vertrouwde hem niet echt meer en hij gaf me ook niet echt het vertrouwen.

En daar was het dan, de dag waar ik zo bang voor was. Ik was op msn en ik wist meteen dat er iets aan de hand was. Ik stond niet meer in zijn naam. De tranen begonnen al over mijn wangen te rollen. Ik vroeg aan hem is het uit? Hij zei ‘ik weet niet, ik denk het.’ De dag dat we 2 maanden een relatie hadden, liet hij me vallen. Ik zei dus niets was het waard? Hij zei geloof me alles was het waard. Het deed me echt pijn om gedumpt te worden, door de persoon waar je ziels veel van hield. Ik wist niet wat ik moest doen. Ik was hem zo snel kwijt. En ik dacht dat we voor altijd samen zouden zijn. Dagen gingen voorbij, het leek wel alsof ik niet meer leefde. Ik voelde niks, alleen maar pijn. En niks boeide me meer. ‘Audrina heb je een sigaret voor me?’ vroeg ik. Ze gaf een sigaret aan me. Ik stak hem op. Ik nam een teug en ik voelde de rook door mijn longen gaan en blies het weer uit. Het was even fijn om geen stress te hebben, om niet aan de pijn te denken. Ik wist natuurlijk wel dat die pijn wat ik voel er altijd zal zijn.

Lara, een meisje die een klas lager als mij zat kwam naar me toe. Sara ik hoorde dat Fernando met een ander meisje bezig is. Ik wist niet wat ik hoorde. ‘Weet je het zeker?’ zei ik. Ze zei ja, ik denk het. Want de beste vriendin van dat meisje is een vriendin van mij en zij vertelde dat aan me. Mijn wereld stortte in, maar ik mocht me niet laten gaan. Hoe kon hij mij zo iets aan doen? Hij hield toch zoveel van me? Was alles een grap. Ik wist nu zeker dat ik hem moest vergeten.

Mijn leven ging verder en zijn leven ook. Hij zat vast in de gevangenis. Ik wist niet precies waarom hij vast zat, maar ik wist wel dat hij slechte dingen deed. Ik hield nog steeds van hem.
Ik leerde een nieuwe jongen kennen. Hij heette Miquel. Het was fijn om even aandacht te krijgen. Ik hoefde zo niet constant aan Fernando te denken. Miquel was wel een lieve en leuke jongen. Hij wou met me afspreken. We liepen door de stadspark. We hadden eigenlijk best wel grappige gesprekken. ‘Je vindt me leuk he?’ zei hij. Ik zei ik denk het, je bent wel een leuke jongen. Hij kuste me op wang en kwam steeds dichterbij me lippen. Ik draaide me hoofd steeds om. Hij zei waarom doe je zo moeilijk? Ik weet dat je het ook wilt. En opeens draaide ik mijn hoofd niet meer om. Hij kuste me. Ik weet eigenlijk niet waarom ik het toe liet. Misschien doordat ik Fernando echt wou vergeten en niet meer aan hem wou denken.

Maanden gingen voorbij. Het werd niks met Miquel. Hij was gewoon tijdelijk leuk. Ik had een beetje aandacht nodig denk ik. Maar we werden wel vrienden. Na een 1,5 jaar was Fernando eindelijk uit de gevangenis. Hij was op msn en begon tegen me te praten. ‘eej, alles goed?’ zei hij. Ik zei heej, ja en met jou? ‘goed he’ antwoordde hij. Ik vroeg ‘waarom heb je me gedumpt?’ Hij zei dumpen is een te groot woord voor de situatie waarin ik met jou zat. Ik wist dat ik vast moest zitten en ik kon het jou ook niet aan doen om op mij te laten wachten. Als je vast moest zitten, maakt niet uit hoelang ik zou op je wachten zei ik. Hij zei ik weet dat je op me zou wachten, maar ik stelde mezelf in je voor hoe ik me zou gaan voelen. En besloot dat dit de beste keuze was. Het was voor mij ook niet makkelijk om dit te doen. Ik zei ‘ik hoorde dat je me voor een ander meisje dumpte die je op de kermis leerde kennen.’
Hij zei ‘dat is niet zo. Een vriend van me zei dat zij mij leuk vind en dat is het.’ ‘Voel je nog iets voor me?’ vroeg ik. Hij zei ‘ik houd nog wel van je, maar ik ben niet meer zo smoorverliefd op je als eerst.’ Ik vroeg ‘zou je het nog een keer met me willen proberen?’ Hij zei ‘ik zou niets liever willen’.

We probeerden het weer voor de 3de keer. Het was niet zo dat we echt een relatie hadden, maar er was gewoon iets tussen ons. Zelfs dit was niet hetzelfde. De angst om hem weer kwijt te raken kon ik het wel aan? Het leek wel alsof hij afstand van me hield. Ik sprak hem niet en ik zag hem niet. Ik besloot om een privébericht naar hem te sturen.
Ik schreef ‘waarom negeer je me? je houdt steeds afstand van me, heb ik iets verkeerds gedaan? Ik kan het maar niet begrijpen waarom je zo doet. Dagen gingen voorbij en ik kreeg steeds geen antwoord.
Hij kwam eindelijk op msn.
‘eej’ zei hij. ‘Eej waarom negeer je me?’
Hij zei ‘ik negeer je niet. Ik had alleen even de tijd nodig om te denken over ons. Ik weet dat ik er lang over heb gedaan om te denken, maar vond je de laatste keer wel waard?
‘Als ik eerlijk moet zijn, het zou beter zijn als de 3de keer er niet zou zijn. Want de angst om jou kwijt te raken zal altijd in me zitten en ik kan het niet nog een keer aan om jou te verliezen’ zei ik.
‘ja, je hebt wel gelijk. Ik wens je veel geluk toe in de toekomst.’

En dat was de laatste keer dat ik hem sprak. Er moest wel een einde aan onze liefde komen. Hij was niet goed voor me. Hij heeft wel veel van me gehouden, maar in zijn eigen leven heeft hij veel slechte dingen gedaan waardoor hij mij ook in gevaar kon brengen. Daarom liet hij me ook gaan.

Anderhalf jaar ging voorbij en hij was nog steeds in mijn hart. Waarom hield ik na 6 jaar nog steeds van hem? Ik had zijn pin geregeld en had hem toegevoegd op ping.
Ik zei ‘heej.’
‘Eej’.
Ik zei ‘alles goed?’
‘Ja, en hoe gaat het met jou?’
Ik zei ‘ja, wel goed.’
Weetje ondanks alles voel ik nog altijd iets voor je.
Hij zei ‘je kan me alles vertellen. Ik geef nog wel om je, want je behoorde tot een groot deel van mijn verleden.’
‘Ik hoorde dat je veel gekke dingen hebt gedaan’.
Ik zei ‘hoe bedoel je?’
‘Denk maar eens goed na’ zei hij.
Ik zei ‘als je dat van Miquel bedoelt, dat was alleen om jou te vergeten.’
‘Dus je geeft mij ook nog eens de schuld ervan.’
Ik zei ‘ik geef jou niet de schuld. Je hebt er alleen veel mee te maken.’
Hij zei ‘kan ik er wat aan doen dat jij je hoofd niet gebruikt.’
Ik zei ‘weetje wel hoe ik me heb gevoeld? Hoe het is om te horen dat je voor een ander wordt gedumpt? Ik wou niets anders dan jou vergeten.’
‘En is het gelukt?’
Ik zei ‘nee, dat merk je toch?’
‘Ik zal je wel helpen.’
Ik zei ‘hoe wil je me gaan helpen?’
‘Dat merk je wel.’
Ik zei ‘door me zeker te gaan negeren en afstand van me te houden he.’ En hij zei niks meer.
Wat me het meest pijn deed was dat hij allang al over me heen was en dat ik nog steeds aan hem vast zat. Maar hier moest een einde aan komen. Ik moet een punt achter mijn verleden zetten. Het heeft geen zin om weer terug te gaan in de tijd. Wat toen niet goed voor me was, zal nu ook niet goed voor me zijn. Ik zal hem gaan vergeten. Hoe ik het ga aanpakken, ik heb geen idee. Het enige wat ik weet is dat tijd wonden heelt.

Terug | Auteur: Lovex